Obejrzyj wideoreportaż

Przed wielkim skokiem

na pokładzie Octotankera

Fot. Piotr Tubis

Członkowie zespołu Octotanker podczas koncertu skąpanego w intensywnym zielonym świetle i gęstej mgiełce scenicznej. Na pierwszym planie wokalista obsługuje wytwornicę dymu, podczas gdy pozostali muzycy grają w tle. Sylwetki artystów częściowo znikają w kłębach mgły, tworząc tajemniczą i dynamiczną atmosferę występu.

Na granicy wszechświata

Jakby w tej lokalizacji oprócz jednego błyszczącego punktu nie było nic. Wcześniej zielono-pomarańczowe mgławice stanowiły drogowskaz, a nieskończenie wiele świetlnych kropek, niczym tło płótna, szeptało i zdobiło pejzaż. Teraz nic. Zbyt szybko i tak nagle pojawiła się cisza. Chociaż zawsze była, teraz zdaje się krzyczeć. A wszystko jakby dzieje się bez ruchu.

Senna, ale medytacyjna atmosfera otwiera powieki członkom załogi Octotankera. Razem jako całość, na dziesięć minut przed skokiem, postanowili być osobno. Fizycznie. Każdy w swoim małym świecie, który jest wszystkim dla każdego z nich. Przed wielkim poznaniem, które ma nastąpić za chwilę. Muszą pożegnać obecne, aby stawić czoła nowemu.

Kurs wyznaczony

Wszelkie urządzenia strojące i wytyczające kurs głoszą – dotarłeś do celu. Tak właśnie, stojąc przed widokiem rozciągającym się za kosmicznymi bulajami, wygląda nawigator. Na mostku statku kosmicznego, z uniesioną głową mimo obaw, jest gotowy, aby zmierzyć się z nieustannie nadchodzącym. Nie wie, co go czeka, mimo to stara się nakreślić możliwe opcje realizacji planu. Tak naprawdę jedyne, co Rafał wie, to że za dziesięć minut będzie wraz z załogą… i to mu wystarczy.

Rafał, gitarzysta zespołu Octotanker, podczas doom metalowego koncertu wśród zielonych świateł i scenicznego dymu.

Rafał spogląda przez bulaj Octotankera, gdy statek oczekuje na wielki skok w nieznane.

^{Fot. Piotr Tubis. Po prawej: grafika koncepcyjna wygenerowana przez ChatGPT}

Wśród rzeczy prostych

W centrum, niedaleko mostka, coraz ciaśniejsze korytarze prowadzą do jednego, najmniejszego pokoju w całym statku. Wewnątrz, wśród drewnianych szczotek i mopów do podłogi, siedzi człowiek odpowiadający za porządek. Ze spokojnym – jakby wynikającym z wiedzy o tym, co nastąpi – wyrazem twarzy rozmyśla, szarpiąc za struny instrumentu zabranego z Ziemi. Wojtek jest gotowy na zmiany. Świadomy tego, że zmieniamy się nieustannie, czeka, aż wyruszy w kolejną podróż. W nieznane.

Wojtek, gitarzysta zespołu Octotanker, skupiony podczas koncertu wśród zielonych świateł i scenicznego dymu.

Wojtek, opiekun porządku na pokładzie statku kosmicznego Octotanker, siedzący wśród szczotek i mopów oraz grający na gitarze przed wielkim skokiem.

^{Fot. Piotr Tubis. Po prawej: grafika koncepcyjna wygenerowana przez ChatGPT}

Ostatni komunikat

– Sygnał ostrzegawczy, sygnał ostrzegawczy… sygnał ostrzegawczy…

Przez interkom wybrzmiewa głos kogoś, kto strzeże dźwięku przemierzającego najskrytsze zakątki statku kosmicznego w jego gumowych przewodach. Zapowiada, że statek się zatrzymał. Od momentu wybrzmienia jego słów załoga wie, że czas na koniec. Ostatni etap podróży Marcin obwieszcza dziesięciominutową przerwą i chwilą refleksji przed ostatecznością. Bierze wdech i, zapisując literami nieznanego alfabetu stosy kartek, odkłada mikrofon.

Marcin, wokalista zespołu Octotanker, podczas koncertu wśród scenicznego dymu i kolorowych świateł.

Marcin siedzący przy stanowisku łączności na pokładzie Octotankera, przemawiający do załogi przez mikrofon w otoczeniu futurystycznych urządzeń i gwiazd widocznych za iluminatorem.

^{Fot. Piotr Tubis. Po prawej: grafika koncepcyjna wygenerowana przez ChatGPT}

Fundament załogi

Piętro niżej gęsta para wypływająca spod drzwi niesie piękny zapach, ale i nutę tajemnicy. Każdy na pokładzie jest ciekaw, co dzieje się za drzwiami, zza których stukot, brzdęk i metaliczny trzask zwiastują sukces. Piotrek – siedzący pośród stojących – trzymając w rękach narzędzia, tworzy podstawę. Podkład dla głodnej załogi, dzięki któremu wszyscy znajdują się w jednym miejscu, w tym samym czasie, razem. Teraz, w tej chwili samotności, trzyma i wpatruje się w zdjęcie, z całych sił nie chcąc zapomnieć.

Piotrek, perkusista zespołu Octotanker, gra na perkusji podczas koncertu w otoczeniu scenicznego dymu i niebieskiego oświetlenia.

Piotrek, kucharz statku Octotanker, stoi w futurystycznej kuchni pokładowej i miesza zawartość dużego garnka, z którego unosi się gęsta para. Przez okna statku widać gwiazdy, a stalowe wnętrze oświetlają chłodne, niebieskie światła. Na blacie obok leżą świeże warzywa przygotowane do posiłku dla załogi.

^{Fot. Piotr Tubis. Po prawej: grafika koncepcyjna wygenerowana przez ChatGPT}

Serce Octotankera

W gorącym sercu, na samym dole, gdzie gęstym nurtem płynie lawa, na ostatnią chwilę dosypuje do pieca maszynista. Rezonujący ogień otula całą bryłę statku kosmicznego Octotanker, dając załodze poczucie schronienia nawet w najdalszych zakątkach wszechświata. Tomek, nieustannie i bez przerwy, z zamkniętymi oczami rytmicznie wykonujący swe czynności, dba o to, aby nikt z tutejszych nie poczuł się obco.

Tomasz, basista zespołu Octotanker, gra na gitarze basowej podczas koncertu. Muzyk w kolorowej czapce i okularach stoi w niebieskim świetle scenicznym, skupiony na instrumencie. W tle widoczny jest zestaw perkusyjny oraz fragment charakterystycznej grafiki zespołu wyświetlanej na ekranie. Atmosferę koncertu podkreślają intensywne reflektory i lekka mgła sceniczna.

Tomasz, maszynista statku Octotanker, pracuje przy ogromnym piecu napędowym we wnętrzu międzygwiezdnego statku. Ubrany w roboczy kombinezon i ochronne rękawice, łopatą dorzuca paliwo do rozżarzonego paleniska. Pomieszczenie wypełniają stalowe rury, para i pomarańczowy blask ognia kontrastujący z chłodnym, niebieskim światłem wpadającym przez iluminator, za którym widać gwiazdy kosmosu.

^{Fot. Piotr Tubis. Po prawej: grafika koncepcyjna wygenerowana przez ChatGPT}

Do skoku pozostało dziesięć minut

Wystarczająco dużo, by się pożegnać. Zbyt mało, by zawrócić. Za dziesięć minut wszystko się zmieni. Załoga opuści znane gwiazdy, znane dźwięki i znane odpowiedzi. Pozostanie tylko podróż. A może właśnie o niej opowiada Octotanker – o ludziach próbujących odnaleźć sens pośród ciszy, ciężaru i niepewności. Jeśli chcesz wejść na pokład i poznać historię tej wrocławskiej formacji doom metalowej, obejrzyj reportaż. To podróż przez muzykę, emocje i świat ludzi, którzy postanowili zamienić codzienność we własny wszechświat.